Een goededag. Ja ik heb weer wat om te vertellen! Ditmaal zit ik in een internetcafe inCartagena in Colombia. Ondertussen een hele reis afgelegd en uiteraard weer veel gezien. Voor de geinteresseerden: zie onderstaande.

Na mijn extra weekje Spaanse les in Samara ben ik naar de Caribische kust van Costa Rica gegaan, oef dat lijkt al weer zo lang geleden.Het was een goede herhaling, maar vooral weer heel leuk om inSamara te zijn.Een paar dagen doorgebracht in Puerto Viejo, leuk kustplaatsje, goeie surfspot, gefietst naar supermooie stranden met heerlijke ijsjes. Typisch beeld in dit reggae-stadje: rasta´s opblote voeten op een fiets met een surfboard onder de arm vrolijk fietsend door het zonnetje. Dat is eens wat anders dan een boer op klompen op een fiets met een hark onder zijn arm en een horde koeienachter zich aan in het twentse tukkerland. hihi Ik spreek geen voorkeuren uit, maar het heeft beide zijn charme natuurlijk. Heb hier een paar leuke meiden leren kennen waar ik daarna 2 weken mee verder ben gereist.

Panama.
Bocas del Toro, eilandengroep in Panama.Onwijs toeristisch, maar echt fantastische stranden en goeie feestjes :) We verbleven op het grootste eiland, als je ergens naartoe wil moet je met de boot, cool toch. Starfishbeach was echt grappig, om de een of andere reden vonden zeesterren dit een fijn strand om met z'n allen te chillen.Aan tropischetaferelen dus geen gebrek.

Panama city.
Stad heeft een verassend mooi oud gedeelte, alsof je in een wijk ergens in Italiaans dorpje loopt.. De rest van de stad vond ik niet zoveel aan, groot, druk, lelijk.Het had wel een paar vettewinkelcentra met een bioscoop hihi. Natuurlijk ook het Panama canal bezocht. In Panama city 2 meiden uit Noorwegen ontmoet, die dezelfde boot zouden nemen naar Colombia.

Portobelo.
Dit is het plaatsje waar de boot vertrok. Shit-plaatsje met wannabee pirates. Oude gescheiden mannen die elke avond dronken zijn en je met een vreselijk Amerikaans, Engels of Australisch accent uitnodigen op hun boot, iehh. En dan veranderen ze 's nachts zeker in skeletten en laten ze je hun schatkist zien ofzo, nee bedankt.

Boot.
Het ging gebeuren, de grote 5-6 daagse reis met de boot van Portobelo naar Cartagena in Colombia. Ik zag het helemaal voor me, grote zeilboot, fijn met de voetjes over de rand genieten van de zee, zon, wind en het uitzicht. Helaas was dit nietgeheel mogelijk, aangezien 6 motormuizen dezelfde boot en dezelfde datum hadden uitgekozen om naar Cartagena te zeilen, natuuuurlijk. Dus 6 lelijke motors op het dek, geen uitzicht en niet fijn met de voetjes over de rand. Grmbl... Daarnaast was de boot aardig overbevolkt en moesten 2 bemanningsleden en 1 passagier buiten op het dek slapen.Binnen was geen plek om te zitten, aangezien ze alles tot bed hadden omgetoverd. Nouja, de reis was in ieder geval een hele ervaring. De eerste 10 uur op de bootwas vreselijk. Hoe zal ik het eens omschrijven... Kotsen! Ja, dat was het voornamelijk haha. 'Concentreer je op een punt aan de horizon' zei de persoon naast me, die ook net een beetje braaksel over de reling had geworpen.Best lastig als je de horizon niet kunt zien door de motors, ook lastiger als het rete donker is en als jeje ogen niet kunt openhouden van vermoeidheid (bijwerking van deanti-zeeziekpillen verdorie). Daarna 2 dagen doorgebracht in San Blas,dat maakte gelukkig weer een heleboel goed, wat een paradijs! Een bezoekje gebracht aan de Kuna Indianen, bijzonder volk,wonen op eilandjes en leven puur van de zee(maar blikjes coca cola drinken ze echt overal ter wereld). Super mooi gesnorkeld, kristalhelder water. De onderwaterwereld blijft indrukwekkend, vooral de rand van het koraalrif waar het dan opeens diep wordt vond ik magisch, jeweetwel precies zo´n rand waar Nemo puberaal de grote open zee inzwemt :) Heerlijke stranden, kampvuurtjes maken, verse vis eten, genieten. Ik heb zelfs zo'nmini eilandje gezien met1 palmboom, ze bestaan dus echt!Daarna hebben we er 33 uur over gedaan om naar Cartagena te varen.Oef,ik ben er toch nietecht fan van. Continue hoge golven, regelmatig gelanceerd worden,onmogelijk om je onderbroek aan te trekken zonder je hoofd te stoten of helemaal ondersteboven te eindigen met je onderbroek achterstevoren, ofzoiets. Irritant. Na een paar uur dat golvende gevoel had ik er weer genoeg van, maar dan moet je nog 30 uur.Mijn bed was in eenhol in de neus van de boot, snikheet, claustrofobisch, geen lucht. Er waren meerbedden in deze staat, waardoor de meeste mensen op de grond, op de trap of op het dek sliepen (tot dat ze weer werden overspoeld door een golf). Een van de meest voorkomende zinnengedurende de trip was dan ook 'oh man,I'm sooo soaked' hihihi.Blij dat ik na 5 lange nachten van de boot afkon. We zagen er allemaal uit alsof we stuk voor stuk waren gekielhaald (en zo voelden we ons ook).Maargoed het was wel weer een avontuur enik heb er zeker geen spijt van! Leuke mensen ontmoet, goeie reisverhalen gehoord, vreemde types geobserveerd en veel plezier gehad. Heb er daarnawel ongeveer 2 dagen over gedaan omvan hetzwevende gevoel af te komen,alsofje een dronken balans hebt, bijzondere ervaring hihi.

Colombia - Cartagena.
Wauw, een van de mooiste steden die ik heb gezien. Oud, kleurrijk, smalle straatjes,veel straattentjes, fruit, mooie pleintjes, cultuur, lelijk strand (ja na SanBlas moet ikgewoon weer even wennen aangrijs zand, bruin water, irritante verkopersen overbevolking) ben verwend. Gelukkig konden we wel met een boot naar een strand verderop, waar ze eindelijk weer kristalhelder water hadden, wit zand en minder mensen. hihi

Taganga.
Nog steeds met de 2 Noorweegse meiden en ditmaal ook vergezeld door een paargastenvan de boot zijn we naar Taganga gegaan. Klein plaatsje aan de kust in het noorden. Ik vind de afwisseling van stad, strand, dorp, natuur altijd fijn.
Ik weet niet waarom, maar ik heb het hier weer gedaan: bovenop een paard gezeten. Ditmaal in NP Tyrona (met mooie stranden, rotsen en jungle). De terugweg naar de uitgang hebben we te paard gedaan om onze knietjes te sparen voor de grote hike die we de volgende dag gingen starten. Het paard liep weer fijn dicht bij de afgrond op modderige paadjes. Ben er een keer vanaf gesprongen bij een stijl modderig stuk naar beneden. Laat mij maar fijn parachute-springen ofzo, duidelijk minder eng. Daarna een hike gemaakt naar Ciudad Perdida. Lijkt me goed om hier een nieuwe alinea van te maken ;)

CIUDAD PERDIDA. 5-daagse hike naar de verloren stad door de jungle van Colombia.
Ik snap nu dat het lang heeft geduurt voordat ze deze verloren stad hebben gevonden. Sjezus wie komt er op het idee om zover te lopen, door de modder, urenlang klimmen, supersteil omhoog en natuurlijk ook weer omlaag, rivieren doorkruisen, springen van rots naar rots, via lianen naar beneden, door de stomende regen, uren uren achter elkaar, slapen in hangmatten. Eén ding is zeker:IK zal de stad noooit bij toeval hebben ontdekt haha! Op de eerste dag moesten we al na 10 minuten de eerste rivier doorkruisen, tot je middel, alles doorweekt. Nouja, ik moest er toen nog best wel om lachen eigelijk. Regen regen,als ik bukte kreeg ik de 2 liter water in mijn nek die zich ondertussen in mijn capuchon had verzameld haha. Grappig was ook dat iedereen tijdens de pauze dan toch voelde of het bankje waarop we moesten zitten nat was, terwijl het bankje waarschijnlijk natter was als we weer opstonden hihi. Het lachen verging me wel na een poosje.. Ditwas fysiek de meest zware tocht die ik ooit heb gemaakt. De tweede dag dat ik echt dat ik stervende was. Nabijna 7uur lopen door de stomende regen, minimaal tot je enkels in de modder, urenlang omhoog klauteren. Ik was gebroken. Daar sta je dan met trillende beentjes op een smalle richel 20m boven een bulderende rivier in the middle of fucking nowhere. Bijna mezelf verloren op weg naar de Lost City. Gelukkig heb ik mezelf eerder gevonden dan de stad ha!
Toch was het zekerweten de moeite waard. De natuur was magie!! Je hoorde tijdens het lopen de geluiden vanzo'n natuur-cd,een kreet van een tropische vogel dat je dan 3keer hoort door de echo.. Mist, donker regenwoud, rivieren, bergen, watervallen, mensen van de Kogi-stam, vuurvliegjes in de nacht, geweldige uitzichten en natuurlijk de ruïnes van Ciudad Perdida. Daar loop de je dan in Colombia - Sierra Nevada midden in de jungle, op weg naar de verloren stad. Ja, dit was trouwens de plek waar in 2003 een groep toeristen werden gekidnapped door de guerrilla. 8 toeristen werden gevangen gehouden voor 108 dagen in Cuidad Perdida. Momenteel wordt de omgevingbeter in de gaten gehouden door militairen, fijn :) De ruines waren indrukwekkend! Het idee dat er echt mensen hebben geleefd, zodiep in de junglemet hun eigen wonderlijke tradities en levenstijl. Het was de 1200 treden en de 5 dagen lopen waard! Bijna werd ook tijdens deze trip de meest voorkomende zin: 'oh man, I'm so soaked', maar gelukkig scheen op de laatste dag zelfs de zon, heerlijkheid. Wat waren we trots op onszelf toen we eindelijk terug waren! En wat was ik trots op mijn lieve knieen.

Santa Marta.
Leuk plaatsje, nog steeds in het noorden. Na de hike eindelijk even met de beentjes omhoog en alle opengekrapte muggenbulten en schrammen laten genezen.

Baranquilla.
CARNAVAL. Ja natuurlijk, in Zuid-Amerika vier ik carnaval. Baranquilla heeft na Brazilie het grootste carnaval ter wereld. Spreekt voor zich dat ik dit met eigen ogen moet zien en een klein feestje mee moet vieren. Helaas had ik geen aardbeienpak zoals mama, maar toch aardig plezier gehad. Ik moet zeggen dat we in Nederland aardig in de buurt komen en dat we onzelf eigenlijk veel meer uitdossen dan de mensen hier. Met alleen een pruik en/of een gekleurd shirt ben je hier klaar. In NL ben je dan duidelijk een looser. De optocht was wel mooi, en kunnen de mensen hier (inclusief alle kids) onwijs goed dansen, wel wat anders dan het hobbelen wat wij doen. Typisch bij het carnaval in Baranquilla was elkander onderspuiten met schuim en poederen met bloem haha. Bende. Natuurlijk waren alle hostel knettervol geboekt, dus een plek om te slapen hadden we niet. Whatever, meer dan wat geld en een tandenborstel hebben we vast niet nodig dachten we hihi. En we hadden inderdaad geluk, we konden ergens op de grond crashen in een hotel. Pura vida!

Cartagena.
Weer voor een paar dagen teruggegaan naar deze mooie stad. Ik had even behoefte om weer alleen te reizen en met niemand rekening te hoeven houden. Ben hier naar een moddervulkaan(tje) geweest. Dit was echt hilarisch haha. Het is een heel klein vulkaantje met een soort van modderkrater -200m diep- waar je een bad in kunt nemen. Zo vaag, je kunt niet zinken, zelfs als je heel hard probeert om jezelf kopje onder te krijgen, lukt niet! Ik moest zo hard lachen, net als de rest van de mensen die deze vreemde ervaring ondergingen haha!

Heleen.
Het einde komt in zicht, heb nog een maandje te gaan. Ik wil niet.... Natuurlijk mis ik soms mijn lieve familie, vrienden en het fijne NL, maar het idee dat ik straks afscheid moet nemen van mijn reis maakt me verdrietig. Duidelijk is dat ik niet langer kan blijven, aangezien ook het einde van mijn bankrekening in zicht komt.. Daarom geniet ik van elke dag, met elke cel in mn lichaam :) Colombia is echt een mooi land.Mooie stranden, mooie steden, makkelijkreizen,mooie natuur.Eigenlijk voelt hetnietveel anders dan Centraal Amerika. Ook hier fluit/roept elkeman, jong of oudniet belangrijk. Ben ondertussen moe van het terugfluiten zoals in Nicaragua, onbegonnen werk hier. Het verkeer is gekkenhuis, waardoor regelmatig een schietgebedje weer noodzakelijk is.Wat me wel opvalt is datin Colombia veelpolitie is en regelmatig op de hoek van de straat een militair staat.Je hoort ook wel meer verhalen over mensen die zijn bestolen, over corrupte politie, arrestaties, drugs en andere lelijke dingen. Maar ik heb tot nu toe nog niks vervelends meegemaakt, en ik voel me absoluut niet onveilig, gelukkig.

Overeenweekje ongeveer wil ik inEcuador zijn. Zien wat dit landallemaal voor moois te bieden heeft.

Excuses voor dit ellenlange verhaal, ben een beetje uitgeschoten volgens mij... Hoe is het in Nederland? Begint het zonnetje al weer een beetje te schijnen? Ik hoop het, want ik begin er ondertussen goed aan te wennen. Leef!

Dag lieve mensen. xxxxxxxxxx