Sámara is GOOD. Laat dat de eerste zin zijn van dit tweede verhaal. Ik vermaak me. Na de euforie van de eerste week ben ik weer met beide benen stevig op aard terechtgekomen. De eerste dagen in Sámara waren wennen. Nieuw gastgezin, nieuw huis, nieuw bed, nieuwe omgeving, nieuwe insecten, nieuwe school en veeeel nieuwe mensen. Ik woon nu bij moeder Beatrice, zoon Andrés van 14 en kleinzoon Santiago (die er officieel niet woont, maar het er gewoon gezelliger vind hihi). Lief groen huisje, 3 minuten fietsen van het strand. Ja ik heb een fiets! Met een mandje, ha. Delessenzijn pittig en ik had vorige week een onwijs irritante naast me zitten die te schel in mijn rechteroor lacht,te hard ja knikt als ze het weet en vooral heel hard nee schud als ik een fout maak. Maargoed, langzaam leer je mensen beter kennen, zelfs de irritante en zijn de meeste mensen eigenlijk best gezellig. Toch mis je op sommige momenten wel een maatje waar je even ontspannen tegen kunt lullen aan het eind vande dag. Het feit dat ik eigenlijk overal te gast ben, en vooral thuis bij mijn gastfamilie maakt het soms best vermoeiend. Het Spaans gaat wel steeds beter. Ik begrijp het meeste wel, maar praten is zo lastig, te lang zoeken naar woorden.. Maar ookhier is geduld een schone zaak denk ik.

Het plaatsje Sámara is te gek. Het is klein, rustig, veilig en gezellig. De school, wat doorgaans functioneert als een soort van thuisbasis,ligt letterlijk op het strand. Eén stap buiten de wonderschone tuin van de school en je staat met je blote voeten in het strandzand. Niet verkeerd :) Heb vorige week mijn eerste surfles gehad.LEUK enrete-moeilijk. Voor mijn gevoel ging het wel best goed. Misschien dacht mijn surfinstructeur (prototype surfdude met gladde praatjes, maar prima om naar te kijken) er een een beetje anders over, aangezien hij zei: Sure, you can use de board anytime, but stay away of everybody when you practice!! Haha, dus ik oefen op de kleinste golfjes en zorg dat ik niemand voor de voeten surf. De toegevoegde foto isinderdaad wel een heel schattigemini-wave, maar het was de enige foto die was gemaakt DUS. Het gaat steeds iets beter iedere dag. De volgende keer zien jullie me vast op een 3 meter hoge golf. Give me some time, just practice yeah.
De roosters op school zijn zelfs aangepast aan het surfleven. Ze willen iedereen de kans geven om te kunnen surfen op goede golven (meestal als het vloed wordt), dus heb je de ene dag in de ochtend les, de volgende dag in de middag enz. Hihi tof he.

Sámara is een leuk plaatsje. De paarden, koeien en paarden lopen overal los. ´s Nachts moet je dan ook echt uitkijken, heb al bijna dwars door een koe heen gefietst in het pikkedonker. Verder merk je duidelijk dat je in tropisch gebied bent. Er zijn er overal hagedissen en grote leguanen, kolibries, brullende apen in de bomen en in de rivier lagen laatst 2 cocodrillos más grande. Ja, en de rivier moet je soms doorkruisen als je naar de andere kant van Sámara wil.
Verder heeft het een paar leuke barretjes aan het strand. Je kunt er fijn een cocktail of een biertje drinken, volleyballen bij zonsondergang, een potje poolen en/of gewoon relaxen met de locals. Al deze dingen doen wedan ook zeer regelmatig. Op donderdag is standaard Ladies Night. Op vrijdag examen. Niet echt een fijne volgorde voor de meeste studenten haha. Dat het uitgaansleven hier aardig wordt geleefd is dan ook te zien aan de wat legere klassen op de vrijdagochtend. Maar ach, het levert leuke verhalen en ongeveer de gehele school staat in dezelfde bar (er zijn er maar 3) dus je leert mensen makkelijk beter kennen :) Oh enwat wel lastig is: heel stil zijn als je`s nachts thuiskomt. Het huisje heeftnamelijk wel muren, maar deze sluiten niet tot aan het plafond.Was bijv een keervergeten dat ik geld in mijn BH had gestopt,wow dit maakt `s nachts intens veel kabaal als alle munten op detegels kletteren hihi oeps.

Toch ben ik hier ook (vooral) gekomen om echt te leven tussen de Tico´s (Costa Ricanen). Ik wil weten wat ze interessant vinden, hoe ze in het leven staan hoe er wordt geleefd. Normaal op vakantie loop je door een dorpje en vraag je je af hoe zo´n huisje er van binnen uitziet, wie er woont, wat ze eten, etc. Nu leef je er middenin. Nieuwe cultuur. Ik hou ervan. Mijn gastfamilie is christelijk en gaat 2x per week naar de kerk. Leuk, ik ga een keer mee op zondag! De kerk was eigenlijk geen kerk, maar een restaurant wat even was omgebouwd tot kerk. Achja, het gaat om de ervaring dacht ik zo. Het begon best OK, een beetje muziek, stukjes lezen uit de bijbel, een beetje bidden. En ja, ook hier schamen pubers van 14 zich soms voor hun moeder. De blikdie Andrés, mijn gastbroertje, wierp naar zijn zingende moeder herkende ik uit duizenden.Moeders dacht namelijk dat het een wedstrijd was wie het hardstkon zingen, zonder dat de toonhoogte ertoe deed.Heerlijk. Toen arriveerde de pastoor -in stijl 45 min te laat- die volgens mij eens had bedacht dat dit maar een keer een heftige dienst ging worden. Ja en dat was het. Muziek, harde muziek. Iedereen met zijn handen in de lucht, ogen dicht, bidden, huilen. Alle vrouwen en een aantal mannen raakten in trance ofzo. Vrouwen begonnen te shaken, janken en sloegenzo nu en daneen kreet die pijn deed aan mijn oren. De pastoor schreeuwde alleen maar: Meeeer méér!!! In naam van Jezus Christus! De vrouwen vielen stuk voor stuk met een kreet op de grond. Ik wist niet wat ik meemaakte! Op het moment dat ik mijn gastmoeder kokhalzend engillend huilend voorover zag slaan vond ik het genoeg geweest en ben ik bij dekinderen gaan zitten die het volgens mij ook niet zo prettig vonden... Gekkenhuis. HALLELUJA! Wel een ervaring rijker.. amen.

Vorig weekend in Heredia heb ik nog met een paar mensen een vulkaan en watervallen bezocht. In een minibusje met nog5 anderen, super gezellige mensen. Helaas was het weer niet echt fantastisch en hebben we die hele vulkaan met krater en schijnbaar amazing azuurblauwe laguna niet kunnen zien door de mist. Check Volcán Poás op google images, dan weet je wat er achter de mist zat verdorie hihi. Watervallen waren wel tof, maar het regende continue.

Ik heb het in ieder geval nog steeds goed naar mijn zin. Ben van plan nu wat meer van Costa Rica te gaan ontdekken in de weekenden. De school biedteen aantaltrips aan, diebest aantrekkelijk klinken. Ben benieuwd.

JEP. Het gaat goed. Hoe is het in Nederland? Al sneeuw? Enhoe gaat het met onze lieveSint?

Tot snel lieve allemaal. Dikke kus!