Buenas dias lieve allemaal! Hoe gaat het in Holanda? Op aandringen van menigeen, en ook omdat ik het best leuk vind eigenlijk, schrijf ik weer een verhaaltje over mijn avonturen in Midden-Amerika. Ik zeg het maar meteen:ik vrees dat het ditmaal iets meer woorden zal bevatten dan voorheen, aangezien ik weer rete-veel heb meegemaakt afgelopen weken :)

Na mijn laatste verhaal ben ik vertrokken naar Nicaragua. Yeahhet was echt begonnen: (alleen) reizen!!Mijn eerste bestemming was Granada, een mooioud-koloniaals stadje waar ik een meisje ging opzoeken die ik in Sámara had ontmoet. Bleek uiteindelijk een knettergekke meid te zijn die haar nogal onlogische plannen gemiddeld om het uur veranderde. Flexibele en impulsieve mensen vind ik tof, maar zij was extreem haha. Klein voorbeeldje: ¨Nee ik wil echt nooit meer een vulkaan beklimmen, ik heb er ondertussen al zoveel gezien. En ik ga ook zeker niet terug naar Costa Rica, veel te duur.¨ De volgende dag waren haar woorden letterlijk: ¨Misschien ga ik wel terugnaar Costa Rica, en een paar vulkanen ophiken.¨ Needaar kan ik dus niks mee haha! Na1 dag werd ze ziek.. Ik heb toen maar voor mezelf gekozen en ben verder gereist naar San Juan del Sur,leuk plaatsje aan de kust. Dat meisje zou ik later wel weerergens ontmoeten. Hier een paar dagen doorgebracht een veel leuke mensen ontmoet. Uiteindelijk op mijn verjaardag doorgereist naar de stad León in het noorden. 's Nachts was ik ziek geworden, geen pretje. Maar toch de volgende dag 8 uur lang met 94 verschillende bussengereisd. Even tussendoor een paar feitjes over de busreizen in Nicaragua -die ik jullie wederom niet wil onthouden hihi: Dude, zelfs Afrikanen kunnen hier nog wat van leren. Ze noemen deze bussen chicken-buses, wat naar mijn mening perfectde ervaring beschrijft. Ik ben dan ook gelijk vegetarier geworden, omdat ik nu zelf heb mogen ervaren hoe het is om in een legbatterij te zitten. Nauwelijks kunnen ademen, je scheenbeen (en eigenlijk ook de rest van de botten in je lichaam) zowat breken omdat er zo hard wordt gedrukt, zinderende hitte, geschreeuwop ong10 cm van je trommelvlies, af en toe een hand dietussen je benen grijpt, geen plek om te zitten, continue opje spullen letten(ja en dan wordt ik nog niet eens gedwongen om eieren te leggen, hoe zal een kip zich moeten voelen, vreselijk). Haha en toch is het een avontuur en cool om mee te maken, echt waar! Maar niet elke dag. Aangekomen in León zou ik de gekke meid weer ontmoeten, maar natuurlijk was ze nergens te bekennen. Het was overal superdruk ivm kerst, maargelukkig hadden ze nog één bedje in een hostel, waar ik me dan maar heb genesteld met mijn eigen flesje rum die ik had gekregen van 2 coole gasten, klaarom mijn verjaardag lonely te vieren. Maarrr wonderen bestaan en bij toeval kwam ik het meisje tegen! Godzijdank met 5 anderen, die echt supergezellig waren. Uiteindelijk mijn verjaardag nog even goed gevierd! Ja, deze was iig om nooit te vergeten ha!:)Ik ben later verder gereisd met een groep gezellige Canadezen. Veel leuke dingen gedaan, kerstmis gevierd op het strand, volcano boarden. Dit laatste was echt te gek trouwens: een vulkaan beklimmen om ervervolgens met een soort van skateboard zonder wieltjes af te boarden -zittend uiteraard-in de zwarte as. 1 superchick ging zelfs 78km per uur, maar daarna crashte ze keihard en kwam ze totaal bebloed als een verschrikte vogelverschrikker naar ons toegelopen. Levensgevaarlijke dingen bedenken ze tegenwoordig om toeristen bezig te houden, nietwaar mam?Verder een gave surftrip naar een prive-strand, naarhet eiland Ometepein het meer van Nicaragua dat bestaat uit 2 vulkanen, de 'kleine vulkaan' ophiken wat 8 uur duurt en waar mijn knieen uiteindelijk toch niet zo blij mee waren, oud/nieuw gevierd op het strand terug in het plaatsje San Juan del Sur.HEERLIJKHEID. Sorry voor de misschien ietwat onsamenhangende opsomming, maar je kunt gewoon erg veel doen in een aantal weken Nicaragua ;)

Het alleen reizen heeft veel voor- en nadelen. Het is balen als er niemand is die even je rug kan insmeren als je op het strand ligt, of die op je spullen let als je erg nodig moet plassen op het busstation. Op sommige momenten ben je intens gelukkig, zo blij dat je dit mag ervaren, maar dan is er niemand om dit mee te delen. Of soms heb ik een super goeie grap (vind ik dan he), maar er is niemand met wieik deze gruwelijk goeie humor kunt delen. Iedere beslissing moet je zelf maken, ga ik links of rechts, hoe laat pak ik de bus, waar ga ik naartoe.. Dit geeft natuurlijk ultieme vrijheid wat echt heerlijk is, je hoeft nergens rekening mee te houden, maar kan soms ook fuck zijn. Ondanks dat geniet ikwel élke dag, ben ik gelukkigen blij dat ik zoveel leuke mensen onmoet en dit alles mag meemaken. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, het is interessant om ze te horen. Ben een poosje opgetrokken met gozer uit Nieuw-Zeeland. Hij kwam bijna het land niet in omdat ze bij de grens serieus dachten dat Nieuw-Zeeland niet echt bestond ¨Wat is dit nou voor 'n paspoort? Dit land bestaat niet hoor!¨ Hihi hilarish toch. Laatst onmoette ik een Chinees die vertelde dat vaak één van de eerste vragen die hem werd gesteld was: Do you eat dog? waarop ik natuurlijk vroeg: Do you? Waarop hij verontwaardigd zei: NO! Toen was het even stil en vroeg hij: Do you wear wooden shoes? Hihi ook Chinezen zijn tof.
Daarnaast zijn er veel soort van hippie-hostels, waar de meesten op blote voeten lopen, er altijd stoen/banken vrij zijn omdat de meesten náást de bank op de grond gaan zitten, om bijv. hun gitaar te schilderen, een biertje te drinken en dreadlocks of jointjes te draaien. Haha ik hou erwel van. Peace.
Toch kom ik ook regelmatig mensen tegen dieongeveer als doel hebben om zoveel mogelijk alcohol te drinken.Schijnbaar kan dit niet in het thuisland en zijn ze hier danbijna chronisch dronken of katerig en te lavenloos om iets te ondernemen. Doodzonde. Blij dat ik gewoon inNederland kneiterdronken kan worden,zodat ik hier wat meer tijd heb om leuke dingen te doen. hi
Ja ik heb een goede tijd gehad in Nicaragua. Gek idee om op kerst op het strand te vieren, op oudjaarsdag te surfen en voor het eerst geen oliebollen te eten enom op nieuwjaarsdag een nieuwjaarszandkasteel te maken hihi.
Toch was ik blij om weer terug te gaan naar Costa Rica. Back home. De mentaliteit in Nicaragua verschilt naar mijn idee toch aardig van de Costa Ricaanse. Het land is armer, het reizen minder comfortabel, en vooral het mannelijk geslacht gedraagd zich een beetje extremer dan de Costa Ricaanse. Stuk voor stuk -ja zelfs de politie- fluiten zenaar je, maken zelelijke kusgeluidenen zeggen ze veel dingen die je eigenlijk niet wil horen. Vaak recht in je gezicht en vooral heel dichtbij. Toen ik in León op het strand liep had ik zelfs PATS een goeie klap te pakken op mijn rechterbil. Ik baal nog steeds dat ik op dat moment niet de geweldige scheldwoorden kon herinneren die zusje me geleerd had, er kwam alleen een schamele puta! uit.. Je begrijpt dat ikdaarna hard ben gaan studeren. We hebben toen ook maar besloten om alvast te fluiten en sexy hé guapo te fluisteren vóórdat ze het zelf kunnen doen. Gaf zo nu en dan rare gezichten, maarhet werkte het uistekend.

Een tip voor mensen die ooit vanuit Nicaragua naar Costa Rica willen reizen: doe dit niet op 2 januari. Schijnbaar gaat dan de halve populatie van Costa Rica terug naar eigen land... We hebben zowaar 12 uur in de rij gestaan.Ja 12 uur.In de zon, in de rij. Niet zo grappig. Nadat we dan eindelijk die fijne stempel hadden in ons fijne paspoort hebben we wel een vreugdedans uitgevoerd voor de douane. We haddendan ook 12 uur om dit in te studeren hihi. Zo blij als een kind, met een stempel.

Terug in Costa Rica hebben we Montezuma en Santa Teresa bezocht. Geprobeerd te surfen in Santa Teresa, onmogelijk. Nog nooit zulke golven gezien. Als je tot je heupen in het water stond werd je zonder pardon meegesleurd, zo sterk, ai. Bij gebrek aan professionele surfcapaciteiten hebben we maar quads gehuurd en hebben we ons de hele dag vermaakt met afgelegen stranden en andere mooie paradijslijke plekjes. Ook nie slecht nie hoor. Daarna in Montezuma amazing watervallen bezocht! Costa Rica heeft echt zoveel mooie natuur.

Afscheid genomen van de leuke Canadezen en daarna voor een paar dagen terug geweest in Samara. Heerlijk thuis.

De afgelopen 2 weken heb ik vrijwilligerswerk gedaan in een bejaardentehuis in Heredia. Ik weet niet zo goed of ik het nou leuk vond of niet.. Hmm eigenlijk vond ik er geen klap aan. Mijn hoofdactiviteit was voornamelijk het spelen van Bingo! Oh, en af en toe domino niet te vergeten. Aangezien de meerderheid bij gebrek aan tanden erg moeilijk te verstaan was, is mijn Spaans er ook niet veel beter op geworden. Natuurlijk kan ik nu dankzij Bingo welhartstikke goedin het Spaans tellen tot 75, aangezienBingo tothet getal 75 ging. Ik heb nog geprobeerd te dansen met een van de mannen, maar hij vond zichzelf zo slecht dat het niet langer dan 2 minuten heeft geduurt. Ik heb toen ook maar het plan om een disco te organiseren laten varen.. Laatst wel de nagels gelakt van een paar vrouwen, ook geprobeerd een paar mannen te strikken, maar ook dit goede idee van afwisseling mocht niet baten.

Na 1 week in Heredia miste ik het strand al weer enorm.(God hoe moet dat straksterug in NL?..)Ben toen maar naar Manuel Antonio en Quepos gegaan. PARADIJS! Ik denk dat ik hier best zou kunnen wonen. Er is een ziekenhuis 4km verderop... Heerlijk strand, super mooi nationaal park, regenwoud eindigt letterlijk op het strand, weer leuke mensen ontmoet en veel gezelligheid mogen ervaren. Zo grappig om alleen naar de bar te gaan. In het begin vond ik het best eng, maar na een poos moet ik altijdvan binnenzo lachen bij het idee dat ik helemaal alleen een biertje zit te drinken in een bar in Costa Rica. Op een gegeven moment ga ik naar iemand toe en begin ik te praten. Als hij/zij het niet leuk vind ga ik gewoon naar iemand anders die me wel aardig vindt haha. Het is zo makkelijk en ik geniet ervan.

Ik ben nog niet tevreden over mijn Spaans.. Hoopte dat ik tijdens mijn vrijwilligersprojecten meer kon leren, maar deze zijn tot nu toe nog niet echt succesvol gebleken. Heb een paar dagen geleden impulsief besloten dat ik maar weer een weekje Spaanse lessen ga volgen. Direct de school gebeld en ik zit momenteel weer in Samara. Zo, geregeld.
Over een weekjega ik mijn weg hoogstwaarschijnlijk vervolgen richting Panama, Colombia en misschien tot in Ecuador. Who knows..

Het moge wederom duidelijk zijn dat ik me nog lang niet verveel :) Ik kan nog wel een poosje op deze manier leven. LOVE LIFE!

Tot snel! Take care and aBeso para todos. Liefsss